چگونه فرهنگ چابکی در شرکت خود ایجاد و تقویت کنیم؟

چند نمونه از این تفکرات غیرسیستماتیک را ذکر می‌کنم:

• یکی از این تفکرات این است که هر چه بیشتر عرق بریزی، نتایج بیشتری به دست می‌آوری. این تفکر اصلاً سیستمی نیست. می‌دانیم که تلاش زیاد عامل موفقیت است، اما افراد زیادی را می‌شناسیم که تلاش زیادی کرده‌اند و باز هم موفق نشده‌اند. فرض کنید می‌خواهم صد کیلو بار را جابه‌جا کنم؛ آیا اگر آن را به دوش بکشم شدنی است یا اگر آن را روی یک چرخ‌دستی بگذارم؟ برای کدام یک تلاش بیشتری کرده‌ام؟ کدام نتیجه بهتری دارد؟ مدیران ما عادت کرده‌اند که فکر کنند اگر از ۸ صبح تا ۵ عصر کار کنند، نتیجه بهتری می‌گیرند. در حالی که تجربه مایکروسافت نشان می‌دهد که این درست نیست. مشغول بودن کافی نیست؛ مسئله این است که مشغول چه چیزی هستیم؟

• باور غیرسیستماتیک دیگری این است که نتیجه کار به میزان زمانی که برای انجام آن صرف می‌شود، بستگی دارد. اگر فردی تا دیر وقت در سازمان بماند و نیروهای سازمان را تا دیروقت درگیر کار کند، حتماً آدم موفقی است. این افراد معتاد به کار هستند و دچار بیماری شده‌اند. این شخص به سندروم خودمشغولی گرفتار است و فکر می‌کند هر چه بیشتر دور خود را شلوغ کند، آرامش بیشتری خواهد داشت. این موضوع به وسواس احتکار برمی‌گردد؛ وسواسی که شلوغی و اضطراب ایجاد می‌کند.

• یک جمله افسانه‌ای می‌گوید: “آسان‌ترین راه، بهترین راه است.” یا جمله دیگری که می‌گوید: “بازاریاب خوب کسی است که در قطب به اسکیموها یخچال بفروشد.” از نظر من، این فرد بازاریاب خوبی نیست بلکه کلاه‌بردار خوبی است. اخلاق‌مداری اجازه نمی‌دهد کالایی را به فردی بفروشی که به آن نیازی ندارد. جمله دیگری نیز می‌گوید: “اگر 10 دلار داشتم، 9 دلار آن را صرف تبلیغات می‌کردم.” من که در حوزه تبلیغات کار می‌کنم، به شما می‌گویم این جمله اصلاً علمی و عملی نیست. یا از جانب بیل گیتس نقل می‌کنند که: “من تنبل‌ترین افراد را برای سخت‌ترین کارها انتخاب می‌کنم چون آن‌ها راه‌های آسان‌تری برای انجام این کارها پیدا می‌کنند.” این جمله اصلاً صحت ندارد. زندگی، سراسر حل مسئله است. زندگی، تحمل فشار و مواجهه با چالش‌هاست.